برگی از دفتر من
به نام خدا
برگی از دفتر من
روزی که وارد کنگره شدم بدون اینکه بخوام تسلیم محض شدم، می دونستم آخرین دریه که میزنم. (من) رو بیرون از در گذاشتم چون این (من) سالها بود به هر دری که میزد اون در باز می شد ولی با، باز شدنش درهای بسته دیگه پیش روم ظاهر میشد.
چنگ زدن به بندهایی که پوسیده بود و با کمترین تکیه پاره میشد و باز یه سقوط دیگه. حرف زدن با مشاورهایی که درد آشنا نبودن، حتی راهکارهاشون با هم یکی نبود.
خدایا چه سر درگمی هولناکی، فقط مرگ رو تجلی می کرد یه تلخ کامی که به واقع نه تنها کامت را بلکه تمام وجود خسته ات را به قهقرا میبرد.
خدایا چه سر درگمی هولناکی، فقط مرگ رو تجلی می کرد یه تلخ کامی که به واقع نه تنها کامت را بلکه تمام وجود خسته ات را به قهقرا میبرد.
برای مشاهده کامل لطفاٌ به ادامه مطلب مراجعه فرمایید
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم اسفند ۱۳۹۲ ساعت توسط هانی عطاردی
|
