صورتجلسات هفتگی
خلاصه سخنان استاد:
یکی از مهم ترین اهداف در دستور جلسه امروز یادآوری این موضوع است که رهایی فرد مصرف کننده و به دنبال آن دست یابی به تعادل، مستلزم تغییر در جهان بینی وی خواهد بود. چنان که در مثلث درمان، این مهم، یکی از اضلاع را به خود اختصاص داده است و بدین ترتیب اهمیت آن از کسی پوشیده نیست.
اگر بخواهیم تعریفی ساده و قابل فهم از جهان بینی ارائه بدهیم خواهیم گفت؛ جهان بینی ابزاری است برای دست یابی به آرامش، آسایش و حالی خوش در زندگی.
تعریف جهان بینی در جزوه آموزشی کنگره نیز چنین است؛ "مجموعه ای از نگرش، احساس٬ ادراک و برداشت ما از محیط پیرامون خویش." همچنین گفته شده که جهان بینی دارای دو بعد درونی و بیرونی می باشد.
در ابتدا باید یاد آور شد که دست یابی به رهایی مستلزم تغییر در جهان بینی می باشد. در روند درمان، تغییر بعد درونی شامل تغییر در تفکر و اندیشیدن است زیرا با انجام آن می توان به تغییر در جهان بینی بیرونی که شامل اعمال و کردار نیز می شود، نائل شد.
اگر شخصی آموزش ها را دریافت کرده اما هنوز از جانب درون به درک آموزش ها دست نیافته باشد قادر نخواهد بود که آن ها را به مرحله اجرا درآورد. به این معنا که تغییر ابتدا باید از درون باشد تا بیرون نیز تغییر کند. فرد باید تغییر را ابتدا از درون خویش که در برگیرنده اندیشه وی است، آغاز کند تا بیرون خویش که شامل اعمال اوست نیز تغییر کند.
و اما، فرق نگاه معتاد و مسافر؛ یکی از کارهای مثبتی که در کنگره انجام گرفت، از میان رفتن بار منفی کلماتی بود که پیش از این حامل و یادآور مفهومی منفی انگارانه بودند. پیش از ورود به کنگره و آغاز درمان، همه ما مصرف کننده مواد مخدر بودیم که به طور عامیانه و در سطح اجتماع "معتاد" خوانده می شد. پس از پذیرفته شدن در کنگره دیگر این لغت به ما اطلاق نشد بلکه ما را "مسافر" خواندند. اما چرا در کنگره از چنین بیانی برای مورد خطاب قرار دادن فرد مصرف کننده که پیش از این با چنان صفتی (معتاد) خوانده می شد، استفاده کردند؟ پاسخ در هدف از مصرف کردن مواد، پیش و پس از ورود به کنگره و دریافت آموزش ها، نهفته است. پیش از این به مصرف مواد می پرداختیم و این مصرف کردن همراه با ناآگاهی و در میان جهل و بی خبری بود. قصد ما از انجام آن کار نیز دست یابی به حالت طبیعی و خارج شدن از خماری زجرآور ناشی از مواد مخدر بود. امروز اما به دنبال درمان خویش و ایجاد تغییر در بیرون و درون هستیم و مواد مخدر، اکنون داروی شفا بخش و تکمیل کننده ی حرکت ما به سوی رهایی است.
اگر دلیل اعتیاد را از نگاه یک معتاد و یک مسافر با یکدیگر مقایسه کنیم در خواهیم یافت؛ شخص معتاد، علت را در افراد یا چیزهایی جز خویش جستجو می کند در حالی که یک مسافر، خود و جهل خود را مسبب گرفتار شدن در بند مواد مخدر می داند و درمان را نیز مسئولیت کسی جز خویشتن نمی داند.