سی دی کوه(بخش 2)
انسان نمیتواند بگوید قادر نیست به آن مطالب سماوی دست پیدا کند. مگر اینکه در صور پنهان رشد کرده باشد و تبدیل شده باشد به یک کوه. اگر تپه باشد این اتفاق نمیافتد، پس اگر یک شخصی میشود انیشتین و با علمش مشکلات روز را حل مینماید به این علت است که در صور پنهانش یک کوه چند هزار متری است. تا قبل از آن مطالب وجود داشت ولی کسی نمی توانست جذب کند. حالا رسیدن به این کوه یعنی بزرگ شدن و رشد پیدا کردن. خیلی پالایش و تزکیه نیاز دارد ولی این مسیر برای هر انسانی باز است و میتواند به آن برسد و این کوه همیشه میماند و انسان هایی که مثل کوه شدند اسم هایشان در تاریخ ثبت شده و ماندگار شدند. پس چیزی به عنوان شانس وجود ندارد. برای اینکه جای کوه باشی باید قد کوه باشی؛ و اگر کسی به آنجا نرسید اشکالی ندارد اینطور نیست که بگوییم بقیه بیخاصیت هستند. انسان ها در هر شرایطی که هستند و در هر ابعادی که هستند می توانند خدمت کنند این خاصیت در انسان وجود دارد. همان طور که یک درخت می تواند مفید باشد بوته هم میتواند مفید باشد. تفاوت در آفرینش نیست خداوند در قرآن میفرماید: انسان چیزی نیست جز اینکه تلاش کند پس اگر انسان بخواهد به مرحله تولید و زایش برسد و بتواند مثل کوه که در آب و هوای اطراف خود تأثیری گذارد در آب و هوای دنیا تأثیرگذار باشد یک سری مراحل را پشت سر بگذارد. ولی برای آموزش گرفتن و یا آموزش دادن به این شکل نیست یعنی میتواند آموزش بگیرد و همان طور آموزش بدهد.
پس مطالبی که گفته شد فهمیدیم به اهمیت کسانی که به بشریت خدمت میکنند برایمان مشخص شد و اینکه آن ها چقدر روی خودشان کار کردن و چقدر زحمت کشیدند که به این نقطه برسند تا بتوانند کاری انجام دهند و این شانسی نبوده است و اگر من خودم نخواهم این کار را انجام بدهم به جای مقایسه و حسادت کردن، شروع کنم روی خودم کار کردن و گره ها و مسائل خودم را باز کنم تا روزی به آن مرحله برسم. این موضوع باعث میشود از قیاس و حسادت کردن صرف نظر کنم و بیشتر تلاش و تمرکزش را بگذارد برای حرکات فردی خودش، برای این است انسان در کوهستان عظمت را احساس میکند چون کوهستان خیر را به سمت خودش جذب میکند و حال آدم را عوض میکند و حسش تغییرمی کند.
چون کوهستان هر چیز خوب را به خودش جذب میکند و امواج مثبت را در خودش نگه می دارد و این طوری خدمت میکند به دنیای اطرافش، امیدوارم روزی برسد که هر یک از ما که خواسته و توان آن را داریم تبدیل شویم به کوه های سر به فلک کشیده به جهت کمک به دیگران، جایگاه ها هیچ خاصیتی ندارند مگر اینکه در آن کار مفید و خیری انجام شود چون جایگاه ها جز دردسر چیزی ندارند مثل کوهستان، کوهها تغییرات را تحمل میکنند سرما و یخبندان را تحمل میکنند تا بتوانند مفید باشند، جایگاه ها به تنهایی خاصیتی ندارند مگر بتوان در آن خدمتی کنید.
اگر این کار را انجام دادی آن جایگاه ارزش دارد در غیر این صورت اگر فقط برای خودِ جایگاه تلاش کنی که به دست آوری یک معامله پر ضرر است! باید همیشه پیش نمازمان محبت باشد. اگر پیش نماز ما جایگاه شد کلاهمان پس معرکه است! و همه چیز برایمان خراب میشود و از تعادل خارج میشویم. پس امیدوارم آنچه برایمان اهمیت دارد محبت باشد که مثل آب دادن به زمینهای تشنه است.