به نام خدا

جلسه هفتم از دور ششم سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی سعادت آباد روزهای دوشنبه مورخه ۲۹/۷/۱۳۹۲ ویژه مسافران با استادی جناب آقای محمود شریفیان و نگهبانی جناب آقای سعید نادری و دبیری جناب آقای علیرضا داداشی با دستور جلسه "وادی دوم و تاثیر آن روی من " راس ساعت ۱۶:۳۰ آغاز به کار نمود.

 

خلاصه سخنان استاد:

در رابطه با وادی دوم آقای مهندس مطلبی را ذکر میکنند که میگویند باید از طبیعت الهام گرفت و طبیعت به ما نشان میدهد که آیا موجودات برای طبیعت نیازند یا که نه؟ من رشته دانشگاهیم جانور شناسی است. در این رشته درسی به نام اکولوژی وجود دارد. یعنی جانداران را در محیط زیست بررسی میکنند که ببینند چه نقشی دارند. مثلا میگویند موجوداتی که در برکه زندگی میکنند چه نقشی دارند و وقتی که بررسی میکنند میبینند که حتی کرمها نیز در برکه مفیدند چون غذای ماهیها میشوند و ماهیهای کوچک نیز غذای پرندگان میشوند و .. . همه موجودات که در طبیعت زندگی میکنند دارای نقشی هستند. در فیلمهای راز بقاء که نگاه میکنیم میبینیم مثلا در قطب جنوب در زیر آبها موجودات زیبا و متنوعی زندگی میکنند که آدم در نگاه اول فکر میکند که به دردی نمیخورند ولی اینجور نیست. همه جانداران در طبیعت نقشی دارند و هیچ دو موجودی نیست که کارشان به یک طریق باشد مگر اینکه نقش اکولوژیشون با هم فرق بکند.

در وادی دوم از ناامیدی بسیار صحبت میشود و مخصوصا اینکه مصرف کننده ها بعد از مدتی به پوچی میرسند. من خودم بارها ترک کرده بودم ولی نمیدانستم چرا آخرش همیشه حالم بد بود و دوباره شروع به مصرف میکردم. واقعا ناامید شده بودم و از خدا میخواستم ای کاش در جبهه میمردم تا شاید حداقل چیزی به خانواده ام میرسید، نه اینکه بر اثر مصرف مواد بمیرم. حتی در روزی که برای مشاوره به کنگره آمدم شنیدم که چند نفر به علت ناامیدی و اینکه نمیتوانسته بودند یازده ماه دیگر هم برای ترک صبر کنند بعد از مشاوره شدن رفته بودند و خودکشی کرده بودند.

اگر کسی در زندگی ناامید نباشد، ترس هم ندارد ولی اگر به هیچ و پوچ رسید و ناامید شد، آن موقع ترس در تمام جوانب زندگیش رسوخ میکند. ناامیدی و ترس با یکدیگر هستند. اگر کسی ناامید باشد و از مسئله ای بترسد قطعا شکست میخورد.

ما هم اگر از اعتیاد نترسیم و به پوچی نرسیم، اعتیاد شکست نمیخورد، چون اعتیاد غول است ولی ما باید شکستش بدهیم و با روش تدریجی شکستش بدهیم. در قرآن هم درباره ناامیدی مطلب های بسیاری آمده است و به یک مطلب آن اشاره میکنم که میفرماید که "فقط کافران هستند که از لطف خداوند ناامید میشوند".