(موانع محبت ۱و۲ ) 

هرگاه توانستی بگذری و طرف مقابلت را رها کنی آن موقع است که می توانی بگویی عاشقی. آنگاه که توانستی کاستی های خود را به توانایی تبدیل کنی می بینی که تمام مشکلات شما حل خواهد شد. هیچ گاه در پشت محبتی که می کنید توقع رفتار متقابل (محبت ) را نداشته باشید. محبت مثل باران است اگر از حد تعادل بگذرد سیل عظیمی به دنبال دارد.

خداوند به بندگانش همیشه محبت خالصانه ای دارد و هیچگاه توقع جبران آن را ندارد و فقط و فقط تنها از آنها می خواهد تا فرامین الهی را انجام دهند برای داشتن زندگی بهتر. داشتن سیاست لازم در محبت کردن بسیار مهم است. عشق اصیل دور است اما شدنی است. داشتن توقع از دیگران دلیل بر داشتن کاستی هاست.